Rönesans döneminde yaşanan birçok gelişme, sanat ve kültür açısından da yeniliklere gebe olmuş, müzik alanına da çokça yansımıştır. Günümüzde çello olarak bilinen enstrüman da bu gelişimden payını almıştır.

 

16.yüzyılda ortaya çıkan çello aslında bir viyolonsel türüdür. Çello enstrümanının ilk örnekleri Fransa’ya dayanmaktadır. Fransa da ortaya çıkan telli çalgı, sesi ile birlikte ayırt edici bir özelliğe sahiptir. İlk başta kemanla birlikte özdeşleştirebileceğiniz bu çalgı boyut itibari ile kemandan oldukça büyüktür ve kalın bir ses tonuna sahiptir. Keman ve kontrabas ailesine mensup çello, sesinin güzelliğinin yanı sıra kadın vücudunu andıran bir yapıya sahiptir. Çello üzerinde iki adet ses deliği vardır ve tıpkı kemanda olduğu gibi yayın tellerine sürtmesi ile ses elde edilir.

 

Yay, tellerde titreşim yarattığında ses, bu ses delikleri içerisinde bütünleşir ve çello sesini meydana getirir. Çello öncelikle olarak 16. Yüzyılda çıkmış olsa da kendi başına bir çalgı olarak kabul edilmesi için iki yüz yıl kadar beklemesi gerekti. Beş telli bu enstrüman ilk olarak Andrea Amati tarafından piyasaya sürülmüştür. Daha önce mutlaka duymuş olacağınız Vivaldi ve Boccherini gibi ünlü bestecilerde yalnızca çello için suit parçalar bestelemiş ve bunları tüm müzik severlere duyurmuşlardır. Bu müzik aleti günümüze doğru evrimini iyice tamamlamıştır. Çello ile tek başına yapılan birçok çalışmaya artık daha rahat ulaşmak mümkündür.

 

Çello, yukarıda da belirttiğimiz üzere, inceden kalına doğru sıralı beş tel barındırır ve yay ile çalınır. Çello’da başparmak haricinde tüm parmaklar kullanılmaktadır. Bu durum yeni başlayanları zorlasa da sonradan başparmağını da çalmaya dahil edenler olmuştur. Çello çalacak kişi rahat ve dik oturmalıdır. Oturulan sandalye, ayaklar yere tam basacak şekilde yüksekliğe göre ayarlanmalıdır.

 

Çellonun vücuda dayanması gerektiği için kişi, sandalyenin uç kısmında doğru oturur. Enstrümanın alt kısmında bulunan yükseklik ayarı da kişiye göre ayarlanır. Çello çalınırken tellere rahat ve dik basılmalıdır. Arşe, yani keman yayının tutuşu öncelikli olarak çalmak isteyenleri kişileri zorlayabilir ancak zamanla bu zorlukta kaybolacaktır.

 

Tüm enstrümanlar gibi çello da üzerine yoğun çalışma gerektirmektedir. Doğru sesleri çıkartmak için gün içerisinde parmak egzersizleri yapılmalı, yapılan alıştırmalar yoğun olarak tekrarlanmalıdır. Profesyonel olmak gibi bir niyetimiz bulunmuyorsa, hobi olarak da çalıyor olsak günde yaklaşık bir saatimizi çello ile geçirmeliyiz.

Tüm Çello modelleri ve fiyatları için, http://www.ezgicanmuzik.com.tr/cello-viyolonseller